Bezkrwawe safari w PARKU NARODOWYM CHITWAN -

160km S-W od Kathmandu, 140km S od Pokhara, ok. 6 godzin jazdy.

Park Narodowy Chitwan jest pierwszym, a zarazem najbardziej znanym parkiem narodowym Nepalu. Zajmuje obszar 932 km² i usytuowany jest w dolinie Chitwan, nazywanej także Terajem Środkowym oraz na zboczach pasma himalajskiego Siwalik. Poprzez pagórkowate tereny pokryte drzewami liściastymi przepływają rzeki: Naravani, Rapti i Reu. Na podtapianym przez nie terenie gęsto rośnie wysoka trawa słoniowa, jedwab, bawełna, akacje i drzewa sezamowe. Królewski Park Narodowy Chitwan został oficjalnie założony w 1973 r., natomiast w roku 1984 wpisano go na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Park Narodowy Chitwan jest schronieniem dla ostatnich zagrożonych gatunków azjatyckich, takich jak nosorożec indyjski i królewski tygrys bengalski. Inne zwierzęta, które można tutaj znaleźć to: lamparty, niedźwiedzie wargacze, dziki, rezusy, dzikie psy, małe, dzikie koty, bizony, cztery gatunki jeleni i inne, małe zwierzęta. Krokodyl błotny zamieszkuje tereny podmokłe, natomiast krokodyla gangeskiego, żywiącego się jedynie rybami, znaleźć można na odcinkach rzeki Naravani, gdzie również występuje jeden z czterech gatunków delfina słodkowodnego.

Park Chitwan jest także domem dla blisko 450 gatunków ptaków, stąd jest idealnym miejscem dla ich obserwacji. Można tu znaleźć takie okazy, jak: dzięcioły, dzioborożce, hubarki bengalskie, czerwonogłowe trogony, gęsi dwubarwne, kazarki rdzawe, rożeńce i gęsi tybetańskie. Latem las ożywa wędrówkami piskląt, do których należą m.in muchołówki rajskie, kurtaczki bengalskie i papużki.

Pomimo tego, że Nepal zajmuje tylko ułamek procenta powierzchni lądowej ziemi, zawiera ponad 800 gatunków ptaków, około jedną dziesiątą ptaków znanych na świecie i ponad połowa z nich zamieszkuje park narodowy. Powody tego bogactwa ptaków są głównie natury topograficznej. Po pierwsze, kraj posiada ogromną różnorodność wysokości z niewielkimi odległościami bocznymi, więc warunki zmieniają się tutaj od tropikalnych po arktyczne na dystansie mniejszym niż 100 mil, po drugie Nepal leży w regionie, w którym zachodzą na siebie Kraina Palearktyczna z północy i Orientalna z południa.

Chitwan, ze swoimi gęstymi lasami, sawannami, rzekami, bagnami i jeziorami, zapewnia różnorodne środowisko dla ptaków. Każde z nich dostarcza oddzielny typ pożywienia i schronienie. Nawet wewnątrz tego samego środowiska, różne ptaki pożywiają się selektywnie, minimalizując walkę o pożywienie. Park jest zatem rajem dla ptaków i ich obserwatorów.

Wiele ptaków uważanych jest za rezydentów, ponieważ żyją w Parku cały rok, z kolei inne odwiedzają go tylko w lecie, często celem złożenia jaj. Inną grupę stanowią zimowi goście, którzy zstępują z górskich regionów, aby spędzić zimne miesiące w bardziej gościnnym klimacie. Ptaki wędrowne zamieszkują tutaj w ciągu wiosny i jesieni, kiedy odpoczywają w czasie podróży do północnych terenów rozrodczych lub południowych obszarów, w których spędzają zimę.

Prawdopodobnie najbardziej widowiskowym ze wszystkich ptaków Chitwan jest paw indyjski. Imponujący widok stanowi jego olśniewające upierzenie i wspaniały ogon, szczególnie kiedy jest wzniesiony w trakcie zalotów. Często dla podkreślenia swojej obecności paw wzlatuje na wysokie drzewa, wydając przy tym głośne, trąbiące wezwanie. Grupy stosunkowo płowych, szaro-brązowych samic znaleźć można w trawiastych terenach na skraju lasu, gdzie poszukują insektów, małych węży, gekonów lub owoców.

To nadzwyczajne, że ponad połowę ptaków przypisywanych Nepalowi, można znaleźć w parku Chitwan. Powodem jest to, że heterogeniczne środowisko zapewnia ptakom dużo różnorodnych miejsc do wykorzystania. Na przykład, systemy rzeczne zawierają szeroki asortyment wodnej flory i fauny, podczas gdy lasy i łąki zapewniają kwiaty, nektar, owoce i ziarno, podobnie jak wszechobecne owady.

W Chitwan znajduje się dość uboga populacja drapieżników żywiących się rybami. Rybołowy, kormorany, wężówki, rybożery, nurogęsi, rybiarki i bieliki polują na średniej i dużej wielkości ryby, natomiast rybitwy i zimorodki zadowalają się mniejszymi. Oprócz ryb, rzeki, bagna i jeziora dostarczają pożywienia w postaci skorupiaków, mięczaków, żab, kijanek, robaków, wodnych owadów itd., które są ofiarami czapli i bocianów (polujących również na ryby). Kokoszki wodne, żurawie, kaczki i gęsi odżywiają się podobnie, ale są także w mniejszym bądź większym stopniu wegetarianami, jedzą korzenie, bulwy, nasiona i rośliny wodne. Szare gęsi i gęsi tybetańskie, cyraneczki, rożeńce, kaczki pstrodziobe są w dużej mierze roślinożerne, podobnie jak żurawie stepowe. Z drugiej strony gągoły i czernice są uważane za bardziej uzależnione od pożywienia zwierzęcego.

Ptaki drapieżne, takie jak sępy a także sowy polują na małe ssaki, ptaki, jajka i pisklęta oraz gady i owady. Gołębie są owocożerne, bądź zadowalają się ziarnem, z kolei papużki sieją więcej zniszczenia na polach i w sadach. Dietę wróbli, trznadli i wikłaczy stanowią nasiona, a nektarniki, jak sama ich nazwa wskazuje, żywią się nektarami kwiatów.

Dzioborożce, wilgi, szpaki i bilbile żyją głównie z owoców, ale uzupełniają dietę o owady. Kurtaczki przeglądają liście, dziwogony polują w leśnych strumykach, a pliszki szukają owadów wzdłuż strumieni i koryt rzecznych. Inne, takie jak purpurki, muchołówki, świstunki i kukułki polują na owady w leśnych podszyciach.

Kitta czerwonodzioba może być zauważona wczesnym rankiem, z kolei majny szare spotkać można na nosorożcach i często ich stado zdradza obecność gruboskórnych w wysokich trawach. Majny żywią się owadami, które wylatują z roślin miażdżonych przez nosorożce. W podobnym celu czaple towarzyszą na pastwiskach stadom krów i byków. Podczas gdy niektóre ptaki żywią się ściśle określonym pożywieniem, inne są wszystkożerne w różnym stopniu.

Wśród ponad stu gatunków ptaków zamieszkujących Chitwan, samce różnią się od samic wyglądem. Przede wszystkim samce są olśniewająco kolorowe i przez to bardziej atrakcyjne: purpurki, pawie, papużki, nektarniki, dzięcioły, gołębie, większość kaczek i muchołówki – są dobrymi przykładami. Dla zdecydowanej większości miejscowych ptaków zarówno samce, jak i samice, wyglądają podobnie.

Pod koniec kwietnia, większość zimowych ptaków odlatuje, podczas gdy inne przybywają dla piskląt. Jako że rozpoczyna się okres rozrodczy, śpiewające ptaki wypełniają powietrze pięknymi melodiami, a po zmroku, leleki, sowy i kukułki śpiewają przez całą noc.

Większość z miejscowych kaczek zimowych i brodźców jest transhimalajskimi ptakami wędrownymi, ich tereny rozrodcze rozciągają się daleko na północ, po Syberię i Arktykę, pokonują więc spore odległości. Niemniej dużo ptaków jest wyłącznie regionalnymi migrantami i nie pokonują dużych dystansów. Muchołówki rajskie i monarszyk hiacyntowy przybywają w celach rozrodczych w lecie z subkontynentu indyjskiego. Zimowe świstunki i muchołówki takie jak rdzawe, srokate, czy trójbarwne rozmnażają się w wysokich Himalajach. Niektóre ptaki wykorzystują Chitwan tylko jako przystanek w swojej podróży do lub z regionów rozrodczych. Należą do nich żuraw stepowy, muchołówka ponura, czy też kulik.

CZYM DOJECHAĆ: autobus, sam. osobowy (ok. 6godz), spływem rzecznym (1-2 dni), samolotem (30 min z Kathmandu)

ZAKWATEROWANIE w SAURAHA RESORT

W cenie pakietu, w zależności od ilości dni mogą wchodzić: zakwaterowanie w Sauraha Resort pokoje bez klimatyzacji, wyżywienie śniadania/obiadokolacje wg pakietu (pierwszy posiłek kolacja, ostatni śniadanie), bilet wstepu do Parku Narodowego, ok. 1,5-2h przejażdżka na słoniach przez dżunglę, około 1h spływ rzeką Rapti lub Bhuri Rapti, wizyta w Rządowym Centrum Rozmnażania słoni, całodzienny spacer obrzeżami dżungli, zwiedzanie wioski Tharów, pokaz tradycyjnych tańców wykonywanych przez ludność etniczną Tharów, jeep safari, poranne oglądanie ptaków.

Ceny pakietów nie zawierają kosztów biletu lotniczego z Polski ani kosztów dojazdu do Chitwan.

Istnieje możliwość podniesienia standardu zakwaterowania

Program nie jest ofertą handlowa w myśl przepisów kodeksu cywilnego